Siedem potęg okresu Walczących Królestw

 

Zhànguó qīxióng (戰國七雄 ) Siedem potęg okresu Walczących Królestw Qixiong to dosł. Siedem Potęg (taka nazwa używana jest w książkach historycznych w Chinach). Xiong oznaczać może potężną, wpływową, imponującą osobę lub państwo.

 

   Burze okresu Wiosen i Jesieni przetrwało siedem większych państw. były to Qi, Chu, Yan, Hann, Zhao, Wei i Qin. Początkowo państwa Hann, Zhao i Wei sformowały sojusz i przemogły w walce siły państw Qi, Qin i Chu – każde oddzielnie. Później sojusz rozpadł się, a Qi i Qin stopniowo urosły w siłę.

 

   W tym okresie udoskonalano sztukę wojenną i wcielano w życie reguły wojowania spisane w słynnej „Sztuce wojny” napisanej przez Sunzi w Okresie Wiosen i Jesieni.

   Przekazy z tamtego okresu opisują ciąg zmagań, wśród których przytoczymy tylko dwa, bodaj najsłynniejsze:

I. Niewielkie królestwo Zhao zostało zaatakowane przez przeważające siły królestwa Wei. Doszło do oblężenia stolicy Zhao, do którego Wei przystąpiło bardzo skrupulatnie – okopując się również przeciw ewentualnej odsieczy. W związku z tym sojusznicy odmówili przyjścia z odsieczą i stoczenia regularnej bitwy. Zamiast tego ruszyli prosto do stolicy Wei, oczywiście pozwoliwszy aby wieść o tym dotarła do oblegającej armii.
   Armia Wei, zgodnie z przewidywaniami, natychmiast ruszyła z pomocą do swojej własnej stolicy, jednak w trakcie pospiesznego marszu została zaatakowana nie tylko przez sojuszników, tylko czekających na tą okazję, ale i pochód armii świeżo uwolnionej z oblężonego miasta.

   Zdarzenia te zostały uwiecznione w znanym niemal wszystkim Chińczykom powiedzeniu chengyu:

które oznacza osiągnięcie celu nie bezpośrednio, a drogą okrężną.

II. Dwa lata po tych zdarzeniach Wei dokonało inwazji na państwo Han. Qi ponownie zaatakowało Wei, jednak szybko zaczęło wycofywać się, aby wciągnąć przeciwnika w pułapkę. Pierwszego dnia ucieczki rozpalono ognisk dla 100 000 żołnierzy, kolejnego dnia dla 50 000. Trzeciego dnia rozpalono zaś ogień jedynie dla 30 000 ludzi. Generał dowódca armii Wei stwierdził, że armia Qi idzie w rozsypkę i jej żołnierze dezerterują.
   Armia Wei niezwłocznie ruszyła, aby zniszczyć do cna armię Qi. Jednak potyczka z Maling (obecnie wprowincji Henan) okazała się pułapką zastawioną przez zwartą i kompletną armię Qi.
   Ta porażka zadecydowała o zmianie geopolitycznej. Rezultatem było bowiem objęcie przez Qi pozycji najsilniejszego państwa w regionie.

 

   Państwa walczyły ze sobą ze zmiennym szczęściem, aż stopniowo państwo Qin, dzięki szeregowi reform, zyskało potęgę wystarczającą do podbicia i wcielenia pozostałych państw, zdetronizowała klan Zhou (rok 256 p.n.e.) i zjednoczyło Chiny zakładając dynastię Qin w roku 221 p.n.e.