Muzyka w tradycji chińskiej

 

   Już od czasów starożytnych muzyka spełniała dwie kluczowe funkcje: zarządzanie krajem poprzez wykorzystanie jej w rytuałach, oraz kształtowanie umysłu arystokracji i ludu. Rytuały dostarczały ludziom wzorców zachowania i postępowania. Ich przestrzeganie zwiększało społeczną harmonię, pogłębiało życie duchowe oraz poszerzało horyzonty. Muzyka najwyższego lotu pozwalała na osiągnięcie harmonii z naturą. Słynny filozof konfucjański Xunzi (325-235 p.n.e.) stawiał muzykę na równi z rytuałami: „Edukacja muzyczna pozwala ludziom oczyścić umysły, Rytuały zostały ustanowione by ukształtować zachowanie ludzi. […] Korygują ich zachowania i maniery. Dlategóż kraj cieszy się pokojem i harmonią, a piękno i humanitarność ren wzajemnie się wzmacniają.

yīnyuè 音樂 muzyka

Dzwony

   Strojone dzwony używano już w czasach dynastii Shang, a okres ich najszybszego rozwoju przypadł na czas Zhou. Dzwony służyły do grania muzyki i ich zestawy składały się z dzwonów o zmiennym kształcie i rozmiarze. Ponieważ dzwony nie były idealnie okrągłę, a spłaszczone, mogły wydawać dwa tony - w zależności od której strony zostały uderzone. Do najbardziej wyrafinowanych, największych, a zarazem najcenniejszych zestawów potrzeba było pięciu grających. Ich wspólny wysiłek był w stanie wydobyć z dzwonów ilość tonów zbliżoną do współczesnego pianina.

 

 

Guqin

   Najstarszym chińskim instrumentem muzycznym jest gǔqín 古琴, czyli dosł. starożytny instrument strunowy. Guqin zazwyczaj miało siedem strun wykonanych z jedwabiu. Instrument ten był ulubieńcem tzw. literati, zwanych także mandarynami, czyli chińskiej klasy wykształconej. O ile dzwony były instrumentem „oficjalnym” i służącym państwu, gra na guqin była środkiem kształtowania uczonego na równi ze sztuką malarstwa, poezji i kaligrafii.

   Dla starożytnych elit był instrument symbolem czystości i oczyszczenia. Niektórzy z artyści znani byli z tego, że grali na guqin siedząc nad brzegiem górskiego strumienia i dzięki muzyce osiągając harmonię z naturą. Dzieła znanych malarzy często przedstawiają uczonych grających na guqin w czasie gdy wokół pada śnieg, bądź pod blaskiem księżyca.