Wielki mur chiński

 

Pierwsze odcinki wielkiego Muru powstały w okresie Wiosen i jesieni, czyli około VII wieku p.n.e. Były to fortyfikacje obronne poszczególnych państw. Po tym jak państwo Qin podbiło pozostałe mocarstwa regionu, dokonując „pierwszego zjednoczenia”, fortyfikacje pierwotnie wybudowane przez państwa Qin, Zhao, Yan i inne, zostały wzmocnione, rozbudowane i połączone.

Wànlǐ Chángchéng (萬里長城 ) Welki Mur Chiński Wanli – to dziesięć tysięcy mil, lub po prostu niezmierzona odległość; czangcheng to dosł. długi mur, czyli skrócona nazwa chińska Wielkiego Muru

Po tej rozbudowie Wielki Mur ciągnął się od półwyspu Liaodong na wschodzie do kończył w Lintao (obecnie prowincja Gansu) na zachodzie. Łącznie liczył około 5000km.

Wielki Mur był naprawiany i modernizowany sporadycznie bądź regularnie, jednak okres najbardziej systematycznych prac przypada na panowanie dynastii Ming, kiedy to nieprzerwane prace trwały przez około 200 lat.    Mur składa się z setek umocnionych przejść, fortec, wież obserwacyjnych, odgałęzień i wież sygnałowych. Część odcinków mogła służyć także jako kanał przerzutowy wojsk. Fragmenty Muru są często szerokości wystarczającej do przemarszu kolumny wojska szerokiej na pięć-sześć koni.

   Współcześnie lepiej lub gorzej zachowane resztki muru ciągną się przez pięć prowincji (Liaoning, Hebei, Shanxi, Shaanxi i Gansu), dwa regiony autonomiczne (Wewnętrzna Mongolia i Ningxia) i okolice metropolii pekińskiej. Mają łączną długość 6700km.