Po ostatecznym upadku dynastii Jin nastąpił okres podziału obszaru chińskiego na północ i południe. Każdy z tych rejonów funkcjonował w relatywnej wzajemnej izolacji. Ze względu na napór wojowniczych plemion z północy, obszar pod kontrolą południowych dynastii rozwijał się znacznie lepiej niż północ, której obszar był znacznie bardziej niespokojny. Północne rejony zasilały południe wynalazczością i siłą roboczą. Okres panowania dynastii Jin oraz Południowych dynastii to czas, w którym sporadyczna kolonizacja chińska rejonów dorzecza rzeki Jangcy i na południe od niej, zmieniła się w trwałe zsinizowanie tych rejonów.
Władza dynastii Jin zakończyła się w roku 420, kiedy to niejaki Liu Yu, pełniący funkcje regenta, zawłaszczył tron mianując się cesarzem Wu dynastii Song.
Dynastie Południowe
|
Sòngcháo (宋朝, 劉宋朝 南宋朝)
Dynastia Song 420–479
Jedna z dynastii Południowych, zwana także Liusong chao albo Nansong chao dla odróżnienia od słynnej dynastii Song 960–1279 |
|
Przedostatni z cesarzy dynastii Song, cesarz Ming, niezwykle okrutnie likwdował członków swojego rodu w obawie przed utratą władzy. Jego syn Houfei potrzebował w związku z tym regenta do zarządzania państwem. Nastąpił konflikt między Houfeiem, a regentem Xiao Daochengiem. W pewnym momencie Xiao zabił cesarza i osadził na tronie cesarza Shun. Później w roku 479 Xiao Daocheng sam wstąpił na tron obwołując się cesarzem dynastii Qi.
|
Xiāo Qí cháo (蕭齊, także Qichao 齊朝)
Dynastia Qi 479–502
Dynastia Qi, która władała południem Chin w sukcesji po dyn. Song. |
|
|
Xiāo Liáng cháo (蕭梁, także Liangchao 梁朝)
Dynastia Liang południowa 502–557 i północna 555–587
Dynastia Liang, która władała południem Chin w sukcesji po dyn. Qi. |
|
|
Chén cháo (陳朝)
Dynastia Chen 557–589
Dynastia Chen, która władała południem Chin w sukcesji po dyn. Liang. |
|
Dynastia Chen przejęła kraj mocno okrojony i nękany przez sąsiadów. Jednak jej pierwszy władca, cesarz Wu, oraz jego następcy, sprawnie rządząc państwem doprowadzili do jego znacznego wzmocnienia i ekspansji terytorialnej.
W ostatnich latach swego istnienia, państwo Chen rządzone było jednak przez znacznie mniej kompetentnego władcę. Jednocześnie nastąpił gwałtowny rozwój dynastii Sui na północy chińskiego świata. W roku 589 Sui podbiło Chen ponownie jednocząc północ i południe.
Dynastie Północne
|
Běi wèi (北魏)
Północne Wei 386–534
Państwo dominujące w północnej części Chin , zwane także Tuoba Wei (拓拔魏), Późne Wei (後魏), albo Yuan Wei (元魏). |
|
Za panowania tej dynastii północne rejony ówczesnych Chin zostały zjednoczone pod jedną władzą, w roku 439. Był to czas chaosu i ciągłych niepokojów. Mimo gnębiącej ówczesną ludność niepewności jutra, kultura i sztuka kwitły nieprzerwanie. Taoizm i świeżo zaimportowany Buddyzm z wolna, jednak systematycznie zapuszczały korzenie w Chińskim gruncie. W roku 494 przeniesiono stolicę z miasta Datong do Luoyang.
Rządy tej dynastii stopniowo uległy dezintegracji i w rezultacie wewnętrznych rozłamów podzieliła się ona na dynastię wschodnią i zachodnią Wei.
|
Dōng Wèi (東魏)
Wschodnie Wei 534–550
Państwo Wschodnie Wei, która władało północą Chin w sukcesji po Północnym Wei. |
|
W roku 534, niejaki Gao Huan, człowiek posiadający największe wpływy we wschodniej części terytorium Wei, umieścił na tronie jednego z potomków rodu rządzącego Północnym Wei – Yuan Shanjiana. Okres współistnienia obu ośrodków władzy to nieustanne zmagania militarne, których celem było ponowne zjednoczenie kraju. Gdy w roku 547 Gao Huan umarł, jego dwaj synowie usiłowali kontynuować jego faktyczne rządy, jednak doszło między nimi do rozłamu. W 550 roku jeden z nich – Gao Yang usuwa z tronu Yuan Shanjiana i sam zakłada dynastię Północne Qi
|
Xī wèi (西魏)
Zachodnie Wei 535–556
Państwo Wschodnie Wei, która władało północą Chin w sukcesji po Zachodnim Wei. |
|
Po podziale Północnego Wei na dwie walczące ze sobą części, Zachodnie Wei skutecznie przeciwstawiało się militarnie próbom ponownego jednoczenia. Jednocześnie rozszerzało swoje terytorium na południe, zajmując część państwa Liang (patrz wyżej).
W roku 557 władca zwany Cesarzem Gong został usunięty z tronu, na którym zasiadł Yuwen Jue – pierwszy władca Północnego Zhou.
|
Běi Qí (北齊)
Północne Qi 550–577
Państwo Północne Qi, które władało północą Chin w sukcesji po Wschodnim Wei. |
|
Kontynuatorem władz Wschodniego Wei było Północne Qi. Rządy władców Qi opierały się na przemocy, a w administracji szerzyła się korupcja. Tak więc Qi szybko zaczęło chylić się ku upadkowi. W roku 577 zostało przejęte przez Północne Zhou.
|
Běi Zhōu (北周)
Państwo Północne Zhou 557–589
Północne Zhou to bodaj najsilniejsze państwo na północy Chin w tamtym okresie. |
|
Zostało założone przez Yuwen Taia, który osadził na tronie Yuwen Jue. Dopiero czwarty władca, Cesarz Wu, po zamordowaniu poprzedniego władcy w 572 roku, doprowadził do ekspansji tego kraju. W 577 roku podbił on konkurujące państwo Qi. Rok później Wu umarł, po czym rządy przejął jego syn Xuan, którego nieumiejętne zarządzanie szybko osłabiło imperium. W 581 roku jego stryj Yang Jian przejął władzę i założył dynastię Sui. W tym czasie nowy władca profilaktycznie wymordował cały ród poprzednich władców.
Kolejny okres historyczny: Dynastia Sui
