Upadek Dynastii Ming

   Końcowe lata panowania dynastii Ming to okres powolnej degeneracji imperium. Każdy kolejny cesarz przerastał niekompetencją swojego poprzednika i włada stopniowo sama wchodziła w ręce nadwornych eunuchów. Arystokracja zawłaszczała tereny publiczne i przejmowała siłą tereny należące do niższych warstw społecznych. Zwiększano podatki i nakładano nowe. Katastrofy takie jak susze i powodzie, były przez rząd ignorowane, a lud nie mógł się spodziewać pomocy ze strony władz.
   W końcu w 1627 roku na terenach obecnej prowincji Shaanxi, wybuchła rebelia na tyle duża, że ogarnęła swym ogniem cały kraj. Najsilniejszą z armii dowodził niejaki Gao Yingxiang. Po jego śmierci jego armia rozpadła się na dwie części. Jedną z nich dowodził Li Zicheng.

Lǐ zìchéng (李自成) Li Zicheng (1606–1645) Przywódca rebelli przeciw ostatniemu cesarzowi dynastii Ming. Założyciel dynastii Dashun i zdobywca Pekinu.

   Li urodził się w prowincji Shaanxi w roku 1606. W 1624 dołączył do ogólnej rebelii i szybko awansował do pozycji generała pod Gao Yingxiangiem. Z jego rozkazu dowodził armią rebeliancką na terenach obecnej prowincji Henan.
   Co ciekawe i niemal nie do pomyślenia dla nas, Europejczyków, rebelianci nie tylko walczyli z wojskami rządowymi, ale na terenach, które kontrolowali zaprowadzali też własną administrację z prawdziwego zdarzenia . Li wsławił się swoim zarządem nad przydzielonym mu terenem. Zniósł on podatki rolne, przeprowadził reformy własności ziemskiej. Jego armia szybko urosła do rozmiarów zbliżonych do miliona ludzi. Gdzie tylko się by nie pojawiła, wprowadzała swoje porządki rozdając, między innymi, ziemię zagrabioną właścicielom ziemskim.
   W roku 1644 Li ustanowił nową dynastię Dashun, ze stolicą w Xi'an. Jeszcze tego samego roku jego armia pomaszerowała na Pekin. Gdy armia rebeliancka wkroczyła w granice miasta, ostatni cesarz Ming, zwany Chongzhen, popełnił samobójstwo przez powieszenie.
   Li zicheng wprowadził surową wojskową dyscyplinę. Karał surowo urzędników winnych przestępstw i korupcji. Dbał o potrzeby i dobrobyt mieszkańców opanowanego przez siebie terenu. Jego władza rozciągała się od Wielkiego Muru na północy, do rzeki Huaihe na południu.
   Niestety jego państwo nie miało przetrwać długo. Zmuszony okolicznościami generał dowodzący armią dynastii Ming wezwał na pomoc Mandżurów. Dorgon, książę regent dynastii Qing, ustanowionej przez zjednoczone plemiona mandżurskie w 1636 roku, pośpiesznie poprowadził swoje armie na południe.
   Przeszedł przez strategiczne przejście przez mur chiński Shanghai w październiku 1644 roku (generał dowodzący obroną przełęczy poddał twierdzę i złożył hołd Mandżurom) i przegnał Li Zichenga z Pekinu.
   W roku 1645 Li został zabity w bitwie pod górą Jiugong (obecnie prowincja Hubei).

 

O decydującej bitwie o Shanhaiguan przeczytaj tutaj.