Okres panowania
dynastii Ming
W roku 1356 wybuchło kolejne powstanie chłopskie, którym dowodził mnich buddyjski Zhu Yuanzhang (朱元璋). Powstanie przewalało się przez kraj przez dwanaście lat. W roku 1368 jego wojska zdobyły Pekin, a Zhu Yuanzhang ogłosił się pierwszym cesarzem dynastii Ming.
|
Míngcháo (明朝)
1368–1644
Okres zwany także po chińsku Míng-qīng-shí-qī 明清時期, czyli 'pełen pokoju i prosperity okres panowania dynastii Ming i Qing'. |
|
Przez pierwsze sto lat panowania dynastii Ming jej imperium rozkwitało. Później nastąpiła powolna degeneracja. Dynamiczny rozwój miał miejsce przede wszystkim w południowych i nadmorskich rejonach. Dynamicznie wzrastał handel zamorski, oraz wszelkiego rodzaju produkcja żywności, tkanin (w tym jedwabiu) i porcelany. Ponieważ dynastia Ming była dynastią chińską (dynastia Yuan była dynastią mongolską), nastąpiło odrodzenie chińskiej kultury i sztuki, w tym wielki powrót do Buddyzmu i Taoizmu.
Czas rządów dynastii Ming oznaczał także większe zainteresowanie światem poza Chinami. Przejawiło się to nie tylko w przejmowaniu sąsiednich terytoriów, ale handlem i eksploracją. Za czasów panowania tej właśnie dynastii miały miejsce słynne wyprawy Zheng He. Mingowie nawiązali też liczne kontakty z Japonią.
Państwo Mingów podporządkowało sobie Mandżurię i Wietnam. W obliczy licznych zagrożeń z północy, zwłaszcza ze strony Mongołów, odnowiono i zmodernizowano Wielki Mur, dodając do niego wiele pomniejszych linii fortyfikacji.
Upadek Dynastii Ming
Końcowe lata panowania dynastii Ming to okres powolnej degeneracji imperium. Każdy kolejny cesarz przerastał niekompetencją swojego poprzednika i władza stopniowo sama wchodziła w ręce nadwornych eunuchów. Arystokracja zawłaszczała tereny publiczne i przejmowała siłą tereny należące do niższych warstw społecznych. Zwiększano podatki i nakładano nowe. Katastrofy takie jak susze i powodzie, były przez rząd ignorowane, a lud nie mógł się spodziewać pomocy ze strony władz.
Poczet władców Ming
(pogrubieniem wyróżnione imię stosowane w opracowaniach historycznych, tożsame z nianhao)
 |
Imię pośmiertne:Gāodì 高帝
Imię świątynne:Tàizǔ 太祖
Imię osobiste:
Zhū Yuánzhāng 朱元璋
Okres panowania: 1368–1398
Ery panowania:
Hóngwǔ 洪武
1368–1398
Cesarz
Hongwu |
 |
Imię pośmiertne: Huìdì 惠帝
Imię świątynne: nie przyznane
Imię osobiste:
Zhū Yǔnwén 朱允炆
Okres panowania: 1398–1402
Ery panowania:
Jiànwén 建文
1398–1402
Cesarz
Jianwen |
 |
Imię pośmiertne: Wēndì 文帝
Imię świątynne: Chéngzǔ, 成祖 lub Tàizōng, 太宗
Imię osobiste: Zhū Dì 朱棣
Okres panowania: 1402–1424
Ery panowania:
Yǒnglè 永樂
1402–1424
Cesarz
Yongle |
 |
Imię pośmiertne: Zhāodì 昭帝
Imię świątynne:
Rénzōng 仁宗
Imię osobiste: Zhū Gāochì 朱高熾
Okres panowania: 1424–1425
Ery panowania:
Hóngxī 洪熙 1424–1425
Cesarz
Hongxi |
 |
Imię pośmiertne: Zhāngdì 章帝
Imię świątynne: Xuānzōng 宣宗
Imię osobiste: Zhū Zhānjī 朱瞻基
Okres panowania: 1425–1435
Ery panowania:
Xuāndé 宣德 1425–1435
Cesarz
Xuande |
 |
Imię pośmiertne: Ruìdì 睿帝
Imię świątynne: Yīngzōng 英宗
Imię osobiste: Zhū Qízhèn 朱祁鎮
Okres panowania:1435–1449; 1457-1464
Ery panowania:
Zhèngtǒng 正統 1436-1449;
Tiānshùn 天順
1457-1464
Cesarz Zhengtong |
 |
Imię pośmiertne: Jǐngdì 景帝
Imię świątynne: Dàizōng 代宗
Imię osobiste: Zhū Qíyù 朱祁鈺
Okres panowania: 1449–1457
Ery panowania:
Jǐngtài 景泰
1449–1457
Cesarz
Jingtai |
 |
Imię pośmiertne:Chúndì 純帝
Imię świątynne:Xiànzōng 憲宗
Imię osobiste: Zhū Jiànshēn 朱見深
Okres panowania: 1464–1487
Ery panowania:
Chénghuà 成化
1464–1487
Cesarz
Chenghua |
 |
Imię pośmiertne:
Jìngdì 敬帝
Imię świątynne: Xiàozōng 孝宗
Imię osobiste: Zhū Yòutáng 朱祐樘
Okres panowania: 1487–1505
Ery panowania:
Hóngzhì 弘治
1487–1505
Cesarz
Hongzhi |
 |
Imię pośmiertne: Yìdì 毅帝
Imię świątynne: Wǔzōng 武宗
Imię osobiste: Zhū Hòuzhào 朱厚照
Okres panowania: 1505–1521
Ery panowania:
Zhèngdé 正德
1505–1521
Cesarz
Zhengde |
 |
Imię pośmiertne: Sùdì 肅帝
Imię świątynne: Shìzōng 世宗
Imię osobiste: Zhū Hòucōng 朱厚熜
Okres panowania: 1521–1566
Ery panowania:
Jiājìng 嘉靖
1521–1566
Cesarz
Jiajing |
 |
Imię pośmiertne: Zhuāngdì 莊帝
Imię świątynne: Mùzōng 穆宗
Imię osobiste: Zhū Zǎihòu 朱載垕
Okres panowania: 1566–1572
Ery panowania:
Lóngqìng 隆慶
1566–1572
Cesarz
Longqing |
 |
Imię pośmiertne: Xiǎndì 顯帝
Imię świątynne: Shénzōng 神宗
Imię osobiste: Zhū Yìjūn 朱翊鈞
Okres panowania: 1572–1620
Ery panowania:
Wànlì 萬曆
1572–1620
Cesarz
Wanli |
 |
Imię pośmiertne: Zhēndì 貞帝
Imię świątynne: Guāngzōng 光宗
Imię osobiste: Zhū Chángluò 朱常洛
Okres panowania: 1620
Ery panowania:
Tàichāng 泰昌
1620
Taichang Emperor |
 |
Imię pośmiertne: Zhédì 悊帝
Imię świątynne: Xīzōng 熹宗
Imię osobiste: Zhū Yóujiào 朱由校
Okres panowania: 1620–1627
Ery panowania:
Tiānqǐ 天啓
1620–1627
Cesarz Tianqi |
 |
Imię pośmiertne:
Zhuānglièmǐnhuángdì 莊烈愍皇帝
Imię świątynne: Sīzōng, 思宗 lub Yìzōng, 毅宗
Imię osobiste: Zhū Yóujiǎn 朱由檢
Okres panowania: 1627–1644
Ery panowania:
Chóngzhēn 崇禎
1627–1644
Cesarz
Chongzhen |
O buncie chłopskim Li Zichenga przeczytaj tutaj.
O decydującej bitwie o Shanhaiguan przeczytaj tutaj.
Następny okres historyczny: dynastia Qing
