Nauki Mencjusza

|
Mengzi (孟子)
Powszechnie znany jako Mencjusz, zwany też mistrzem Meng.
To jeden z najważniejszych interpretatorów nauk Konfucjusza . |

|
|
Mencjusz (Mèngzǐ, 孟子) żył w latach 371 do ok. 289 p.n.e., czyli u schyłku Okresu Walczących Królestw.
Nauki Mencjusza
Mencjusz twierdził, że natura człowieka jest dobra (xing ben shan 性本善), jednak należy ją pielęgnować i rozwijać. Człowiek wg tej teorii jest z natury dobry, podstawy cnót moralnych mają charakter wrodzony, ale – znowu – należy ich strzec i rozwijać.
Poniżej kilka najbardziej znanych maksym i powiedzeń Mencjusza. Większość z nich jest rozpoznawana w mowie potocznej nawet przez ludzi gorzej wykształconych.
Możesz wybrać dwie drogi: drogę bogactwa, zaniedbując cnotę dobroci (ren),
albo drogę ren, rezygnując z bogactwa.


Mędrzec nie obwinia nieba ani innych ludzi.
Przyczyn niepowodzeń szuka w sobie samym.
Zdanie to przekształciło się we chengyu 怨天尤人 (yuàntiānyóurén)
– winić każdego tylko nie siebie.
Niektórzy ludzie, góry, i inne rzeczy, które choć pochodzą z tego samego rodzaju, to wyróżniają się wielkością. Tak dzieje się z Konfucjuszem pośród innych nauczycieli, górą Tai (泰山) pośród pagórków. Ich natura jest taka sama, lecz skala wielkości już nie.
