Ustanowienie dynastii i pierwszy cesarz
Wkrótce po ustanowieniu dynastii Han, pierwszy cesarz Liu Bang przyznał rozległe terytoria arystokracji wywodzącej się z własnego klanu oraz towarzyszom broni. Zarządcy ci tytułowali się królami, posiadali własne armie, nakładali podatki, bili własny pieniądz i zarządzali nominacjami na terenie który kontrolowali.
Liu Bang jako cesarz wprowadził bardzo rozsądny system rządów – otóż zatwierdzał on tylko memoranda proponowane przez urzędników nadwornych. Pozostawiało to miejsce na ich krytykę – zarówno na szczeblu pałacu cesarskiego, jak i administracji na szczeblu prowincji i komanderii.
Rządy cesarza Wu
Gdy cesarz Wu objął tron cesarski, dokonał reform ograniczających władztwo królów. Z mocy jego rozporządzenia potomkowie królów dziedziczyli fragmenty terytorium przyjmując tytuł markizów. Wkrótce terytoria „królestw" rozpadły się na mniejsze „dzielnice", które podporządkowano bezpośrednio władzy centralnej. Kolejnym krokiem było pozbawienie markizów ich tytułów szlacheckich.
 |
Cháng'ān (長安)
Stolica wcześniejszej dynastii Han
oraz dynastii Tang (618–907)
Na terenie miasta Chang'an współcześnie znajduje się miasto Xi'an. |
|
Drugą kluczową zmianą wprowadzoną przez tego cesarza, było ustanowienie Konfucjanizmu jako ideologii państwowej. Czyn ten był niezbędny w celu wzmocnienia i legitymizacji władzy centralnej. Zmiana ideologii państwowej przebiegała pod wpływem i nadzorem uczonego konfucjańskiego Dong Zhongshu. Wcielono w życie i wpojono w świadomość poddanych następujące doktryny i zmiany:
– Niebo i Wola Niebios ma decydującą rolę ponad wszystkimi sprawami
– Cesarz jest synem Nieba i jako taki sprawuje władzę nad światem i ludźmi go zamieszkującymi.
– ograniczono wpływ oddziaływania „Stu szkół" i ustanowiono Konfucjanizm jako ideologię państwową.
– administracja została przejęta przez uczonych konfucjańskich, utrwalając tym samym przyczółki nowej ideologii i szybko przejmując w ten sposób kontrolę nad aparatem państwa.
 |
Dǒng Zhòngshū (董仲舒)
uczony konfucjański który nadzorował proces konfucjanizacji państwa za czasów panowania cesarza Wu z dynastii Han |
|
Oprócz tych zmian, cesarz Wu wprowadził szereg reform i innowacji:
– wprowadził zasadę nianhao, która systematyzowała zapis historyczny. Wprowadzenie tego systemu pozwoliło na jasne określanie czasu wydarzeń historycznych. Lata liczono od chwili wstąpienia na tron każdego kolejnego cesarza. Można też było nazywać okresy panowania tego samego cesarza.
Dzisiaj w Republice Chińskiej na Tajwanie zlicza się lata od chwili ustanowienia rządu narodowego w 1911 roku. Tak więc w urzędach w roku 2010 n.e. czasomierze pokazują rok 99 Republiki.
 |
niánhào (年號)
Sposób zliczania lat w historiografi chińskiej polegający na naliczaniu lat panowania danego władcy.
Dosł. to tytuł panującego cesarza, jako nazwa okresu jego panowania. |
|
Cesarz Wu dokonał także wielu innych zmian, które wzmocniły rządy rodu Han. Wprowadził również nowe podatki handlowe i ustanowił monopol na bicie monet miedzianych. Ustanowił też państwowy monopol na handel solą, żelazem i alkoholem.
Prowadził aktywne podboje i aktywna pacyfikację plemion i ludów pogranicznych. Zagarnął Mandżurię w roku 128 p.n.e. oraz opanował królestwa środkowej i północnej Korei (109–106 r. p.n.e.). Imię cesarza (wu oznacza wojskowość, waleczność, oręż) upamiętnia właśnie ten aspekt jego rządów.
Okres załamania, chaosu, a następnie restytucji dynastii Han
Skomplikowana sytuacji polityczna i intrygi na dworze cesarskim zbliżały moment upadku dynastii. Coraz większy wpływ na decyzje polityczne uzyskiwał ród cesarzowej – Wang. Jednocześnie kolejni władcy nie byli dość silni aby oprzeć się roszczeniom potężniejących rodów arystokratycznych i pozwalali im na coraz większe uciskanie warstwy chłopstwa, której praca dostarczała wpływów z podatków. Urzędnicy stawali się coraz bardziej skorumpowani, a koszt uzyskiwania stanowisk przerzucali na swoich poddanych.
Ród Liu nie wydał już żadnego wybitnego władcy. W roku 7 p.n.e. na tronie osadzono cesarza Pinga, co oznaczało, że stanowisko regenta zajmie cesarzowa wdowa Wang. Faktyczną władzę polityczną dzierżył jednak jej bratanek, Wang Meng, który stopniowo za pomocą intryg skupił w swoim ręku całą władzę.
Wprowadził on m. in. reformy rolne, niosące ulgę uciśnionemu chłopstwu. Sytuacja jednak ciążyła ku ogólnemu załamaniu. Presja ze strony warstw urzędniczych wymusiła decyzję, aby stanowiska mogły być dziedziczone.
Do załamującej się sytuacji wewnętrznej dołączyła seria katastrof naturalnych: powodzi, susz i plagi szarańczy. Sporadyczne bunty o podłożu politycznym stopniowo przekształciły się więc w niepowstrzymaną falę ruchów ludowych, co szybko zaowocowało buntami, które destabilizowały całe państwo.
Restytucja rodu Liu i utworzenie Wschodniej Dynastii Han
Po okresie zamieszania dokonano restauracji dynastii Han. Nowym cesarzem został w 25 roku n.e. Liu Xiu. Definitywne skonsolidowanie i odtworzenie imperium zabrało jednak jeszcze 10 kolejnych lat.
 |
Luòyáng (洛陽)
Stolica restaurowanej dynastii Han, obecnie prow. Henan.
Ponieważ stolica znajduje się na wschód od Chang'an, dynastię określa się jako Wschodnią Dynastię Han. |
|
Ponieważ Chang'an, dotychczasowa stolica dynastii Han, zostało dwukrotnie zniszczona i splądrowane, stolicą Późniejszej Dynastii Han zostało położone na wschód Luoyang.
Poczet władców Han
Wschodnia (Wczesna) Dynastia Han
Koniec Wschodniej Han
i panowanie efemerycznej Dynastii Xin 9–23 n.e.
Zachodnia (Późna) Dynastia Han 25–220 n.e.
Uwaga: rządu cesarza Gengshi 23–25 n.e. nie zalicza się
do czasu trwania dynastii Zachodniej Han.
 |
Imię pośmiertne: Geng Shi Di 更始帝
Imię osobiste: Liu Xuan 劉玄
Czas panowania: 23–25
Ery panowania:
Gēngshǐ 更始 23–25 |
 |
Imię pośmiertne: Guang Wu Di 光武帝
Imię osobiste: Liu Xiu 劉秀
Czas panowania: 25–57
Ery panowania:
Jiànwǔ 建武 25–56
Jiànwǔzhōngyuán 建武中元 56–57 |
 |
Imię pośmiertne: Míng Dì 明帝
Imię osobiste: Liu Zhuang 劉莊
Czas panowania: 58–75
Ery panowania:
Yǒngpíng 永平 58–75 |
 |
Imię pośmiertne: Zhāng Dì 章帝
Imię osobiste: Liu Da 劉炟
Czas panowania: 76–88
Ery panowania:
Jiànchū 建初 76–84
Yuánhé 元和 84–87
Zhānghé 章和 87–88 |
 |
Imię pośmiertne: Hé Dì 和帝
Imię osobiste: Liu Zhao 劉肇
Czas panowania: 89–105
Ery panowania:
Yǒngyuán 永元 89–105
Yuánxīng 元興 105 |
 |
Imię pośmiertne: Shāng Dì 殤帝
Imię osobiste: Liu Long 劉隆
Czas panowania: 106
Ery panowania:
Yánpíng 延平 dziewięć miesięcy roku 106 |
 |
Imię pośmiertne: Ān Dì 安帝
Imię osobiste: Liu Hu 劉祜
Czas panowania: 106–125
Ery panowania:
Yǒngchū 永初 107–113
Yuánchū 元初 114–120
Yǒngníng 永寧 120–121
Jiànguāng 建光 121–122
Yánguāng 延光 122–125 |
 |
Imię pośmiertne: Shao Di 少帝*
Inne: Běixiānghóu (markiz Beixiang) 北鄉侯
Imię osobiste: Liú Yì 劉懿
Czas panowania: Liu Yi
Ery panowania:,
Yánguāng 延光 125
* - uwaga, imię tożsame z imieniem króla Hongnong (panował r. 189) |
 |
Imię pośmiertne: Shùn Dì 順帝
Imię osobiste: Liu Bao 劉保
Czas panowania: 125–144
Ery panowania:
Yǒngjiàn 永建 126–132
Yángjiā 陽嘉 132–135
Yǒnghé 永和 136–141
Hàn'ān 漢安 142–144
Jiànkāng 建康 144 |
 |
Imię pośmiertne: Chōng Dì 沖帝
Imię osobiste: Liu Bing 劉炳
Czas panowania: 144–145
Ery panowania:
Yōngxī 永嘉 145 |
 |
Imię pośmiertne: Zhì Dì 質帝
Imię osobiste: Liu Zuan 劉纘
Czas panowania: 145–146
Ery panowania:
Běnchū 本初 146 |
 |
Imię pośmiertne: Huán Dì 桓帝
Imię osobiste: Liu Zhi 劉志
Czas panowania: 146–168
Ery panowania:
Jiànhé 建和 147–149
Hépíng 和平 150
Yuánjiā 元嘉 151–153
Yǒngxīng 永興 153–154
Yǒngshòu 永壽 155–158
Yánxī 延熹 158–167
Yǒngkāng 永康 167 |
 |
Imię pośmiertne: Líng Dì 靈帝
Imię osobiste: Liu Hong 劉宏
Czas panowania: 168–189
Ery panowania:
Jiànníng 建寧 168–172
Xīpíng 熹平 172–178
Guānghé 光和 178–184
Zhōngpíng 中平 184–189 |
 |
Imię pośmiertne: Shǎo Dì 少帝
Inne: Hóng Nóng Wáng (król Hongnong) 弘農王
Imię osobiste: Liu Bian 劉辯
Czas panowania: 189
Ery panowania:
Guīngxī 光熹 189
Zhàoníng 昭寧 189
Uwagi: inny tytuł król Hongnong 弘農王 |
 |
Imię pośmiertne: Xian Di 獻帝
Imię osobiste: Liu Xie (liú xié) 劉協
Czas panowania: 189–220
Ery panowania:
Yǒnghàn 永漢 189
Chūpíng 初平 190–193
Xīngpíng 興平 194–195
Jiàn'ān 建安 196–220
Yánkāng 延康 220 |
Następna epoka historyczna: Okres Trzech Królestw